เมื่อวานไปสุพรรณบุรี ในการทัศนศึกษากับนักเรียนม.6
การเที่ยวครั้งนี้ไม่ค่อยมีอะไรประทับใจ นอกจากช่วงเวลามีค่ากับเพื่อนๆ ร่วมห้อง ร่วมชั้น
เพราะถึงตอนนี้โอกาสแบบนี้ก็คงครั้งสุดท้าย นั่งดูรูป แล้วก็เศร้าจัง
ต่อจากนี้ไป ทุกคนก็ไปคนละทาง ไม่ได้กลับมาอยู่พูดคุยกินเรียนเล่นด้วยกันอีก
คิดถึงชีวิตที่ผ่านไปจริง ๆ
วันนี้เพิ่งมีโอกาสได้ดูหนังเรื่องนี้ ที่สร้างจากหนังสือซึ่ง Nicholas Sparks เป็นคนแต่ง ต้องบอกเลยว่าส่วนตัวชอบ Mr.Sparks มากอยู่ เป็นนักเขียนนิยายรักที่จับเรื่องใกล้ๆตัว เรื่องที่ดูง่ายๆ มาเขียนได้ซึ้ง แล้วก็กินใจมาก อ่านแล้วทำให้รู้สึกว่าความรักมันสวยงามจริงๆ ถึงเราอาจจะยังไม่ได้เจอ แต่มันก็มีอยู่ทุกที่ มันอยู่รอบตัวเรานั่นแหละเรื่องนี้ก็ประมาณว่าพระเอกเนี่ยนะ แลงดอน คาร์เทอร์ เป็นเด็กนร.ม.ปลายที่อยู่กับแม่ ก็เลยค่อนข้างเป็นเด็กมีปัญหานิดนึง ชอบทำเรื่องไม่เป็นเรื่องตามประสาผู้ชาย วันนึงเขาก็ไปทำเรื่องเดือดร้อน (ถ้าตามหนังจะเป็นแกล้งเพื่อน แต่ในหนังสือจะเป็นประมาณให้แลงดอนเลือกเข้าชุมนุม 2 ชุมนุม แลงดอนเลยเลือกชุมนุมการแสดง) อาจารย์ก็เลยให้เขาไปเข้าร่วมในชุมนุมการแสดง ที่มีนางเอกคือ เจมี่ ...เจมี่เป็นลูกสาวของบาทหลวงที่โบสถ์ของครอบครัวคาร์เทอร์ แต่ว่าบาทหลวงคนนี้ไม่ชอบขี้หน้าตระกูลของพระเอกเลยเพราะว่าปู่ของแลงดอนเนี่ยเป็นคนรวยที่รวยจากการโกง , ขูดรีดชาวบ้าน) แลงดอน คาร์เทอร์เลยได้ร่วมแสดงในงานวันจบการศึกษา เป็นพระเอกของเรื่องคู่กับเจมี่การที่ต้องซ้อมการแสดง ต้องใช้เวลาร่วมกัน ทำให้ทั้งคู่รักกัน ตอนแรกๆ แลงดอนทำท่าไม่ยอมรับ เพราะเจมี่เป็นผู้หญิงเนิร์ดๆ มองโลกในแง่ดีตลอดเวลา จนคนอื่นรำคาญไม่มีใครในโรงเรียนชอบเลย แต่พอตอนหลังจากแสดงละครไปแล้ว แลงดอนก็ตัดสินใจว่าจะไม่แคร์กับสายตาใครๆ เพราะเขาหลงรักเด็กผู้หญิงคนนี้ไปแล้ว
เราชอบมากเนื้อเรื่องน่ารักแบบนี้ พระเอกที่ความจริงเป็นคนดี แต่ว่าสภาพแวดล้อมมันเป็นแบบนั้น ก็เลยทำอะไรไม่ค่อยคิดเท่าไหร่ คอยแกล้งคนอื่นตลอด เป็นดาราประจำโรงเรียน แต่พอให้พบกับผู้หญิงธรรมดาๆที่สุด ที่ตัวเองไม่เคยคิดจะชอบ เห็นความน่ารักสดใส ความจริงจัง ความศรัทธา ความมีจิตใจดี บลา บลา บลา สุดท้ายก็ยังยอมสยบ
แมนดี้ มัวร์ที่เล่นเป็นเจมี่ เล่นได้น่ารักแบบตรงคาแรกเตอร์มาก หน้าตาสวยแต่จืดๆพระเอกไม่หล่อ แต่บทบาทได้มากๆเลย เล่นแล้วรู้สึกถึงความน่ารัก เท่ ผู้ชายแบบอบอุ่น
สรุป ::: เป็นหนังรักที่น่ารักแล้วก็สวยดี (หมายถึงบทแล้วก็คนเล่น) มันดูลงตัวนะ สำหรับเรา ตอนจบร้องไห้ เพราะว่ามันซึ้ง พระเอกน่ารักมาก 555
Love is like the wind. You can't see it, but you can touch it.
